ประสบการณ์ การเป็นกรรมการตัดสินการแข่งขันเว็บไซต์

ได้รับเกียรติไปเป็นคณะกรรมการตัดสินแข่งขันทักษะการ(สร้างระบบ)ขายสินค้าออนไลน์ (e-commerce) ในการประชุมวิชาการ องค์การนักวิชาชีพในอนาคตแห่งประเทศไทย การแข่งขันทักษะวิชาชีพ ทักษะพื้นฐาน ระดับภาค ภาคกลาง ครั้งที่ 24 ประจำปีการศึกษา 2559 วันที่ 6-10 ธันวาคม 2559 ณ วิทยาลัยเทคนิคชัยนาท ซึ่งมีสถาบันอาชีวศึกษาในภาคกลางเข้าร่วมทั้งหมด 14 ทีม ทีมละ 2 คน ซึ่งอุปกรณ์ทุกอย่างทางผู้จัดจะเตรียมไว้ให้ ทั้งคอมพิวเตอร์ที่ใช้แข่งขัน เครื่องแม่ข่ายและเนื้อหาของสินค้า โดยการแข่งขันนั้นมีกติกาที่เป็นมาตรฐานระดับชาติ เป็นผู้ออกกติกาที่ใช้แข่งขัน ในครั้งแรกที่ผมเห็นกติกานี้ผมอยู่ในฐานะของที่ปรึกษา นศ.ที่จะเข้าแข่งขัน โจทย์ที่ให้มานั้นคือ สร้างระบบ e-commerce เกือบสมบูรณ์ ในเวลา 6 ชั่วโมง ซึ่งมันน้อยมาก ๆ ในความรู้สึกผม เพราะแค่คิดว่าจะขายอะไรนั้นก็ยากเต็มทนแล้ว โดยครั้งแรกทีเห็นนั้นผมมีอติกับการกติกาการแข่งขันนี้มาก เพราะมันดูเป็นการตีกรอบความคิด “เด็กไม่สามารถสร้างสรรค์สิ่งที่นอกเหนือจากนี้ได้เลยหรือ?” คำถามใจในผมตอนนั้น จนครั้งนี้มาเป็นกรรมการถึงได้เข้าใจว่า การประเมินทักษะ ทำไมถึงต้องออกกติกาแบบนี้ เนื่องจากเป็นการวัดมาตรฐานวิชาชีพ ซึ่งคะแนนที่ให้มา 100 คะแนน ก็มีการให้ค่าน้ำหนักแตกต่างกันออกไป ซึ่งจะลำดับไปตามหัวข้อต่างๆ …

สุนทรียสนทนา นำพาสู่ความเข้าใจ

โครงการพัฒนาพฤติกรรมบริการสู่ความเป็นเลิศ ปี 2558 “สุนทรียสนทนา นำพาสู่ความเข้าใจ” เช้าวันจันทร์อันแสนเร่งรีบ หลังจากจัดการภาระกิจหลักช่วงเช้าเรียบร้อยแล้วก็ไปทำงานตามปกติ ซึ่งมีเรื่อง surprise อย่างมากเมื่อรู้ว่าวันนี้มีเข้าอบรมโครงการ ESB ตายห่า! ข้าวยังไม่ได้กิน

Change you words Change your world

ได้ดูคลิปวีดีโอหนึ่งแล้วทำให้ผมมานั่งคิดพ๊อตที่จะเขียนในวันนี้ได้ขึ้นมาทันที ข้อความสั้นๆ ง่ายๆ “Change your words Change you world.” หรือแปลตามภาษาชาวบ้านว่า “เปลี่ยนคำพูดของคุณ เปลี่ยนโลกของคุณ” แต่นัยความมันมากกว่านั้น โดยผมจะสรุปเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นจากคลิปวีดีโอนี้หลังจากที่คุณได้ดูมันแล้ว

ป่าความคิด

“ความคิด” เป็นคุณสมบัติส่วนตัวเฉพาะบุคคล จะเป็นอย่างไรก็ขึ้นอยู่กับทักษะประสบการณ์ ขนาดของความคิดจะเล็กหรือใหญ่ขึ้นอยู่กับกำลังที่จะสานต่อ เมื่อมีหลายคน หรือหลายหัว รวมกันมากขึ้นๆ ต่างคนก็ต่างคิด ทั้งๆที่เป็นคนเหมือนกัน แต่คิดไม่เหมือนกัน เพราะเราไม่เหมือนกัน ก็ไม่ต่างจาก “ป่า” ที่มีความคิดเป็นต้นไม้นานาพรรณ ซึ่งต่างก็ไม่เหมือนกัน ต้องการอาหาร แสงแดด และการดูแลไม่เหมือนกัน บ้างยืนต้น บ้างไม้เลื้อย บ้างก็กาฝาก ต่างก็ไม่เหมือนกัน แต่เป็นพืชเหมือนกัน

ปฏิบัติการทุบหม้อข้าวหม้อแกง

ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนหิวเงิน กระหายเงินตรา ต้องการแสวงหา มากกว่าอยู่อย่างพอเพียงเสียแล้ว ทำไงก็ได้ ให้ได้เงินมากๆ แต่ก็ติดที่ บางครั้งขาดแรงบันดาลใจ ขาดกำลัง เบื่อ สุดท้าย ก็เป็นแบบเดิม เหมือนนั่งฝันเฟื่องไปวันๆ