ประสบการณ์ การเป็นกรรมการตัดสินการแข่งขันเว็บไซต์

ได้รับเกียรติไปเป็นคณะกรรมการตัดสินแข่งขันทักษะการ(สร้างระบบ)ขายสินค้าออนไลน์ (e-commerce) ในการประชุมวิชาการ องค์การนักวิชาชีพในอนาคตแห่งประเทศไทย การแข่งขันทักษะวิชาชีพ ทักษะพื้นฐาน ระดับภาค ภาคกลาง ครั้งที่ 24 ประจำปีการศึกษา 2559 วันที่ 6-10 ธันวาคม 2559 ณ วิทยาลัยเทคนิคชัยนาท ซึ่งมีสถาบันอาชีวศึกษาในภาคกลางเข้าร่วมทั้งหมด 14 ทีม ทีมละ 2 คน ซึ่งอุปกรณ์ทุกอย่างทางผู้จัดจะเตรียมไว้ให้ ทั้งคอมพิวเตอร์ที่ใช้แข่งขัน เครื่องแม่ข่ายและเนื้อหาของสินค้า โดยการแข่งขันนั้นมีกติกาที่เป็นมาตรฐานระดับชาติ เป็นผู้ออกกติกาที่ใช้แข่งขัน ในครั้งแรกที่ผมเห็นกติกานี้ผมอยู่ในฐานะของที่ปรึกษา นศ.ที่จะเข้าแข่งขัน โจทย์ที่ให้มานั้นคือ สร้างระบบ e-commerce เกือบสมบูรณ์ ในเวลา 6 ชั่วโมง ซึ่งมันน้อยมาก ๆ ในความรู้สึกผม เพราะแค่คิดว่าจะขายอะไรนั้นก็ยากเต็มทนแล้ว โดยครั้งแรกทีเห็นนั้นผมมีอติกับการกติกาการแข่งขันนี้มาก เพราะมันดูเป็นการตีกรอบความคิด “เด็กไม่สามารถสร้างสรรค์สิ่งที่นอกเหนือจากนี้ได้เลยหรือ?” คำถามใจในผมตอนนั้น จนครั้งนี้มาเป็นกรรมการถึงได้เข้าใจว่า การประเมินทักษะ ทำไมถึงต้องออกกติกาแบบนี้ เนื่องจากเป็นการวัดมาตรฐานวิชาชีพ ซึ่งคะแนนที่ให้มา 100 คะแนน ก็มีการให้ค่าน้ำหนักแตกต่างกันออกไป ซึ่งจะลำดับไปตามหัวข้อต่างๆ …

สุนทรียสนทนา นำพาสู่ความเข้าใจ

โครงการพัฒนาพฤติกรรมบริการสู่ความเป็นเลิศ ปี 2558 “สุนทรียสนทนา นำพาสู่ความเข้าใจ” เช้าวันจันทร์อันแสนเร่งรีบ หลังจากจัดการภาระกิจหลักช่วงเช้าเรียบร้อยแล้วก็ไปทำงานตามปกติ ซึ่งมีเรื่อง surprise อย่างมากเมื่อรู้ว่าวันนี้มีเข้าอบรมโครงการ ESB ตายห่า! ข้าวยังไม่ได้กิน

handwriting

กี่ยุคสมัย ลายมือก็ไม่เปลี่ยน

นี่มันก็ปาเข้าไปศตวรรตที่ 21 แล้ว เทคโนโลยีก็มีความก้าวหน้าไปไกลสุดลูกหูลูกตา การทำงานทุกอย่างอาศัยระบบคอมพิวเตอร์เขามามีส่วนช่วย และควบคุมการทำงานในทุกขั้นตอน ไหนจะ SmartPhone Tablet อีกมากมาย อุปกรณ์สื่อสารเหล่านี้ก็ทรงอานุภาพอย่างมาก ทั้งขีดเขียน ถ่าย แชร์ ส่งต่อ ล้วนทำได้ง่ายเสียยิ่งกว่าปลอกกล้วยเข้าปาก

ปฏิบัติการทุบหม้อข้าวหม้อแกง

ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนหิวเงิน กระหายเงินตรา ต้องการแสวงหา มากกว่าอยู่อย่างพอเพียงเสียแล้ว ทำไงก็ได้ ให้ได้เงินมากๆ แต่ก็ติดที่ บางครั้งขาดแรงบันดาลใจ ขาดกำลัง เบื่อ สุดท้าย ก็เป็นแบบเดิม เหมือนนั่งฝันเฟื่องไปวันๆ