จุดยืน

การคิดถึงตัวเองให้น้อยลง

เริ่มจากมีกระทู้ดราม่า อีตอแหล ชาบู ชาบู เกี่ยวกับเรื่อง เด็กขาดความอดทน ทำให้มี คนไทยชอบแจม เข้ามาแสดงความคิดเห็นกันอย่างล้นหลาม จนผมเริ่มก่อดราม่าเล็กๆขึ้น ด้วยคำกำกวมสั้นๆ จนโดนด่าว่า โลกของฉันสวยงาม พอโดนรุมทึ่งมากๆเข้าเลยต้อง สงบปาก สงบคำ ไม่งั้นจะถูกตราหน้าว่า ผมผิดเองที่เกิดมาโง่ แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น ผมปรารถนาไม่อยากให้สังคมไทยเราทำแบบ ควายหายล้อมรั้ว ทำแบบขอไปที แก้ที่ปลายเหตุ แก้กันไม่จบไม่สิ้น — วันเดียวขุดบทความที่เคยเขียนมาเยอะเลย

การเป็นบุคคลสาธารณะนี่มันลำบากจริงๆ

ใครว่าการที่เรามีชื่อเสียง มีหน้ามีตาในสังคมมันจะดีและสะดวกสบายเสมอไป มันไม่ใช่เลยซักนิด ยิ่งสูงก็ยิ่งหนาว ยิ่งเข้าปากลึกหญ้าก็ยิ่งรก ยิ่งนอนตากแดดมากเท่าไหร่ ผิวก็ไหม้มากขึ้นเท่านั้น นั่นคือความจริงที่เราเห็นอยู่แล้ว มันเป็นแบบนั้นอยู่แล้ว