โอ้ เล่นเอาซะเหนื่อยเลย เพราะต้องเดินทางไกลไปถึง จ.นครสวรรค์โน้น อย่างงี้่ล่ะน้าไปขอสาวแต่งงาน ไอ้ชัยเป็นผู้ชายคนแรกในห้องที่แต่งงาน 555+ หลังจากที่เพื่อนสาวหลายๆ คนแต่งกันไปหลายคนแล้ว เท่าที่นับๆ ได้ก็มี อ้อ, แจง, จอย, บิว, เก่ง และคงมีตามกันมาอีกเรื่อยๆ งานแต่งไอ้ชัยนี่มันบอกไว้ตั้งแต่ปี 51 แล้ว พวกเราออกเดินทางกันตั้งแต่วันที่ 7 ซึ่งไอ้ชัยมันมารับผมที่บ้าน ส่วนคนอื่นขับล่วงหน้ากันไปก่อนแล้ว มี กอล์ฟ น๊อต ต่อ เอ็ด … แต่ยังไงมันก็ต้องรอเรา เพราะมีคนรู้ทางแค่คนเดียวก็คือ ว่าที่เจ้าบ่าวนั่นเอง เส้นทางขามา นี่ดูค่อยข้างจะแห้งแล้งกันดารพอสมควร อยู่ที่ อ. ท่าตะโก เราขับไปเรื่อยๆ ก็แวะเพื่อแปะป้ายบอกทาง ซึ่งซับซ้อนพอสมควร จนมาึถึง บ้านเขาล้อ ต.ดอนคา ที่นี่มีวัด ๆ หนึ่ง ที่อยู่บนยอดเขาเลย ผมเสียดายที่ไม่ได้ขึ้นไปถ่ายรูปที่นั่น พอเรามาถึง เราก็พักกินน้ำกินท่ากันจนหายเหนื่อยแล้วก็ตั้งวง “จั่ว” กันเลย
งานนี้เพื่อนกอล์ฟ บอกมาตั้งแต่ปีที่แล้ว แบบว่าจองคิวกันข้ามปีเลยทีเดียว กอล์ฟเป็นเพื่อนที่เรียนกันมาสมัยประถม – มัธยม แต่ก่อนมันก็จะแต๋วแตกซักหน่อย แต่พอจบ ม.3 แล้วไปเรียนต่อที่เทคนิคอยุธยา มันก็เปลี่ยนไปเป็นแมนเต็มตัวเลย – -a จนได้มีเมีย แต่งงานมีลูกมีเต้ากันเลย เสียดายตอนงานแต่งมันผมไม่ได้ไป เพราะติดงานเกี่ยวกับ ywc อยู่ จนวันนี้มันได้มาบวชทดแทนบุญคุณพ่อแม่ เมื่อวันที่ 1 มี.ค. 52 ที่ผ่านมา งานนี้ผมถ่ายจนเต็มการ์ดเลยครับ กดตั้งแต่ ตอนรับนาคมาบ้าน แห่จากศาลาหลวงพ่อผอม มาจนถึงบ้าน รวมระยะทางทั้งสิ้น 6 กม. เล่นเอาเหนื่อยไม่ใช่ย่อย และด้วยความร้อนของแดด ยิ่งไปกันใหญ่ ทั้งร้อน ทั้งอบอ้าว และแสบผิวมาก ๆ แทนที่จะใส่เสื้อแขนยาวไป แต่ดันลืม แต่ที่นับถือมากๆ คือพวกนางรำ ทนแดดทนฝนกันจริง ๆ รำตั้งแต่หน้าศาลา จนถึงบ้านเลยทีเดียว แถมตอนที่ทำขวัญนาค ก็ยังมารำต่ออีก พอถึงงานตอนกลางคืน ก็เริ่มถ่ายรูปไปเรื่อย ๆ แต่พอแขกเริ่มอิ่ม เริ่มลุกมาเต้นหน้าเวทีเท่านั้นแหละ
อ้นเป็นเพื่อนที่เรียนกันมาตั้งแต่สมัยมัธยมต้น งานนี้ไปถ่ายกันที่ มหาวิทยาลัยแอแบค บางนา ได้ยินชื่อผมก็อยากมาถ่ายรูปแล้ว เพราะไม่เคยเข้ามาที่นี่เลย พอเข้าไปจริง ๆ ก็รู้สึกแปลกใจกันสิ่งก่อสร้าง แบบที่เขาว่ากันจริง ๆ ภูมิทัศน์ ส่วนใหญ่ ดูไม่เหมือนเมืองไทยเลยครับ ไม่ว่าจะตึกเอย ต้นไม้เอย ล้วนแต่มีกลิ่นไอของต่างประเทศทั้งนั้น