เมื่อวานนี้หลังจากทานข้าวกลางวันเสร็จ ต้นกล้าฯ ก็มานั้นเสวนากัน (นั่งเมาส์) ในห้องตากแอร์เย็นๆ และน้องเชอรรี่ก็ได้เสนอขึ้นมาว่า น่าจะทำเสื้อของรุ่นกัน ก็เป็นไอเดียที่ไม่เลว ผมเลยอาสาออกแบบเสื้อต้นกล้าอาชีพ สาขามัคคุเทศก์ชุมชน รุ่นที่ 1 นี้ให้ คาดว่าจะทำเป็นเสื้อยืด เพราะราคาไม่แพงมาก และใส่ลวดลายได้เยอะดี เสื้อจะใช้เป็นสีดำ หรือขาว แบบเสื้อที่จะทำก็ต้องสื่อถึงความเป็นนักท่องเที่ยว และต้นกล้า อะฮะ เลยผุดภาพในจิตนาการว่าน่าจะมีต้นไม้เขียวๆ และรูปคนสะพายเป้ ก็น่าจะเหมาะ ผลที่ได้ก็ออกมาดังภาพด้านข้างนี้ละครับ
ชมรมพุทธศาสน์ ของมหาวิทยาลัยราชภัฏวไลยอลงกรณ์จะจัดทำ สมุดของชมรม เพื่อแจกแก่สมาชิกชมรม และผมได้รับการติดต่อมาจาก คนในชมรมขณะนั้น ไม่แน่ใจว่าเป็นประธานชมรมหรือป่าว เพราะนานแล้วจำไม่ค่อยได้ ซึ่งในปีก่อนๆนั้น คนในชมรมจะออกแบบกันเอง ซึ่งรูปแบบก็ธรรมดา และดูไม่สื่อถึงชมรมพุทธศาสน์ซักเท่าไหร่ ผมจึงได้รับหน้าที่การออกแบบปกครั้งนี้ แนวทางการออกแบบคืออยากให้สื่อถึงพุทธศาสนาให้มากที่สุด ผมจึงได้ใช้ภาพของ พระพุทธไสยาส ที่ทรงปฏิสังขรณ์วัดพระเชตุพลวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร (วัดโพธิ์ ? ท่าเตียน) พระพุทธไสยาสองค์นี้ได้รับการขนานนามว่า เป็นพระพุทธไสยาสองค์ใหญ่ ที่มีความงดงามที่สุดในประเทศไทย รูปนี้เอื้อเฟื้อโดยท่าน “สิปปกร” ผมทราบชื่อเท่านี้ครับ เป็นผู้หนึ่งที่มีฝีมือการถ่ายภาพยอดเยี่ยมมาก ซึ่งผมเอาภาพมาแต่งให้ดูมีความฟุ้งกระจาย ให้สีทองดูเปล่งปลั่งมากขึ้น ด้านหลังเป็นรูปของสมาชิกชมรม ซึ่งจริงๆแล้ว ในตอนแรกที่ผมทำไม่มีรูปสมาชิกชมรม เนื่องจากว่า มันดูขัดๆ กับรูปพระ คุณว่ามั้ย? แต่เนื่องจากว่า เขาต้องการให้รู้ว่านี่เป็นสมุดชมรม จึงต้องใส่รูปสมาชิกชมรมเข้าไปด้วย? ปกหลังนั้นเป็นรูปของพุทธศาสนิกชนกำลัง นั่งวิปัสนากันที่ไหนซักแห่้ง รูปนี้ผมได้มาจาก ไหนไม่ทราบ ลืมแหล่งที่มาแล้ว ภาพที่ให้ดูมีทั้งหมด 4 ภาพ จะเห็นว่า…ภาพที่เป็นไฟล์ต้นฉบับ กับปกหนังสือที่ทำสำเร็จแล้ว ไม่เหมือนกัน ตรงตัวอักษรด้านล่าง คำว่า “ชมรมพุทธศาสน์ รุ่นที่ 19…” …
เมื่อถึงคราวได้ฝึกงาน ผมได้ไปฝึกงานที่บริษัท การท่าอากาศยานไทย จำกัด และได้มีส่วนร่วมในงานกีฬาของการท่าฯ ซึ่งจะให้พนักงานการท่าได้มาร่วมออกกำลังกาย แข่งขันกีฬา รวมถึงแข่งขันกองเชียร์ และเชียร์หลีดเดอร์ ผมเองรับหน้าที่ในการออกแบบป้ายคัตเอาท์ ซึ่งสีประจำฝ่าย ฝทส. ที่ผมฝึกงานนั่นเป็นสีแดง จึงได้เอาความร้อนแรงมาใช้กันอีกครั้ง แบบที่ส่งไปนั่น ผมเองไม่ได้ไปลงมือทำเอง เพราะว่าตอนนั้นยังไม่ไ้ด้ไปฝึกงานที่การท่าเต็มตัว เพียงแต่ไปดูงาน การทำป้ายและทาสีจึงเป็นหน้าที่ของฝ่ายวัสดุอุปกรณ์ ซึ่งผลที่ออกมาก็ต่างจากแบบที่ผมออกแบบไว้นิดหน่อย เรื่องของลายเส้น และขนาดของแรงระเบิดที่ผมออกแบบไว้